
Grínið
Tilurð vélsleðagengisins FLINTSTONES
Það mun hafa verið á árinu 1990 eða þar um bil sem 4 ungir menn tóku sig til og keyptu sér búnað til vélsleðaferða um hálendi Íslands.
Menn þóttu stórtækir í þá daga er þeir helguðu sér Polaris Sport 340 cc sem voru víst taldir vera heil 34 hestöfl.
Fljótlega rákust þeir á aðra vélsleðamenn sem höfðu verið eilítið lengur í íþróttinni og þeyttust þeir sumir um á 500 cc sleðum sem þótti fast að því ofdirfð á þeim tíma.
Félagarnir 4 spurðu þessa sér reyndari menn hvort þeir mættu vera í samfylgd með þeim á Mývatnsmót 1991. Ekkert var nú sjálfsagðara en tekið var fram við nýliðana að greitt yrði ekið. Okkar menn töldu sér ekkert að vanbúnaði og þeir hlökkuðu mikið til.
Á brottfarardegi lá leið norður Langjökul í kafaldsmuggu og miklum púðursnjó. Segja
frómir í hópi okkar manna að þeir hafi staðið sína vélfáka í botni norður allan jökulen ekki haft roð við samfylgdarmönnum sínum sem þó biðu þeirra við og við.
Var víst haft á orði að þessir “ hægfara “ nýliðar skyldu reyna að hlaupa með sleðunum eins og
ákveðnar teiknimyndafígúrur gerðu á steinbílum sínum. Var þar verið að vísa til teiknimyndasyrpu um The Flintstones sem fékk heitið Steinaldarmennirnir á hinu ástkæra ylhýra. Vegna ótta félaganna við að kvenpeningur sá er þeir kæmust í tæri við á fjöllum myndi leggja saman tvo og tvo ef þeir kölluðu sig “Steinaldarmenn” og sjá samsvörunina í útliti þeirra við hina einu sönnu steinaldarmenn mannfræðinnar þá gripu þeir til þess “óyndisúrræðis” að kalla sig “Flintstones”. Þetta var einnig gert til aðgreiningar frá öðrum hópum sleðamanna í þeirri von að sjálfhæðnin sem lá í nafngiftinni um aflleysi vélsleða þeirra myndi draga úr meinlegum athugasemdum annarra sleðamanna. Höfundur þessa texta kom í hópinn snemma árs 1993 og fannst strax heiti hópsins ekki beint höfða til íslenzkufasistans í sér.
En nafnið venst vel og nú dettur engum í hug að breyta því. Eða hvað ?
Í gegnum árin hafa sumir félaganna svo hætt ástundun þessa áhugamáls en aðrir komið í staðinn og í dag teljast virkir félagar vera 8 ásamt allstórum hópi viðhengja sem hafa sóst eftir að fá að kynnast ferðamáta
Flintstones sem á köflum þykir jafn frumlegur og hann er skemmtilegur. M.a. höfum við fengið þá umsögn
gamalreynds vélsleðamanns að vera engar “pissudúkkur “ eftir að hafa svotil berstrípað einn félaganna til að binda í splunkunýjan sleða þess gamalreynda sem í jómfrúarferð sinni fékk alvarlegt tilfelli af “Titanic-heilkenninu “ og steinsökk í Rauðufossakvíslinni. Ekki með manni og mús heldur fjallasteikinni sem eigandinn hafði ætlað að gæða sér á ásamt spúsu sinni og dóttur. Hafði steikin þá marinerast næturlangt
í miðri kvíslinni og fer engum sögum af útkomu þess matargerðarundirbúnings.
Fannreiðar félaganna hafa tekið eðlilegum breytingum gegnum árin og nú ekur enginn þeirra á kraftminni sleða en 700 -800 cc.. Polaris-Yamaha-Skidoo ,allir jafnt.
Aldur félagsmanna spannar vítt svið frá 32 árum uppí 56 en enginn verður var við aldursmuninn þar sem gagnkvæm virðing félaganna er ein af aðalástæðum langlífis hópsins. Menn er þó ekki heilagari en svo að góðlátlegt grín er gert að axarsköftum og tilvitnunum textahöfundar í Árbók Ferðafélags Íslands varðandi veður á ákveðnum svæðum. Ekkert má nú.
Nú hafa Flintstones stigið skrefið til fulls og eru með í fullri vinnslu byggingu nokkurs konar
Fjallaelliheimilis við Tjaldafell. Þar á að ríkja friður og ró og algjör eindrægni um að láta sér líða vel á fjöllum.Stefnt er að því að hafa þar athvarf búið helstu nútímaþægindum eins og heitri sturtu og öðrum þáttum úr nútímaumhverfi sem auðveldar okkur að lifa siðuðu lífi hins upplýsta manns.
Þrátt fyrir dvínandi áhuga félaganna á göróttum veigum hefur þeirri hugmynd skotið upp að kalla elliheimilið –Vetrarríki Flintstones- . Verður eflaust vinsælt að segja “ Ríkið borgar !! “ þegar njóta þarf þeirra þæginda
sem Ríkið kemur til með að bjóða uppá.
Hér að framan hefur verið tíunduð lauslega tilurð vélsleðagengisins-Flintstones- og reynt í örfáum tilgreindum dæmum að skýra langlífi hópsins og samheldni sem þegar allt er talið er fyrst og fremst tilkomin vegna þeirrar vináttu sem myndast óumflýjanlega er menn deila súru sem sætu við kringumstæður sem krefjast þess að menn standi saman.